Sojusz na rzecz zniesienia embarga
W obliczu zbliżających się wyborów prezydenckich w Stanach Zjednoczonych, na arenie międzynarodowej kształtuje się wyraźny front przeciwników dotychczasowej polityki Waszyngtonu wobec Kuby. Przywódcy Brazylii, Meksyku i Hiszpanii, choć unikają bezpośredniego wymieniania nazwiska Donalda Trumpa, jasno dają do zrozumienia, że ich działania są odpowiedzią na zaostrzenie kursu za jego prezydentury. Ich wspólnym postulatem jest natychmiastowe zniesienie trwającej od dziesięcioleci blokady gospodarczej i handlowej nałożonej na wyspę.
Wspólna deklaracja i obietnica pomocy
Podczas niedawnego szczytu, szefowie państw i rządów tych trzech krajów wydali wspólną deklarację, w której domagają się zniesienia embarga, określając je jako relikt zimnej wojny, który wyrządza niewyobrażalne szkody cywilnej populacji Kuby. Zobowiązali się jednocześnie do zwiększenia pomocy humanitarnej, obejmującej dostawy żywności, leków oraz wsparcie w odbudowie kluczowej infrastruktury, szczególnie po niedawnych katastrofach naturalnych.
„Naród kubański ma niezbywalne prawo do samostanowienia i pokojowej przyszłości, bez zewnętrznej presji i sankcji, które uderzają w najzwyklejszych obywateli” – brzmiał fragment oficjalnego oświadczenia.
Strategiczne milczenie o Trumpie
Analitycy zwracają uwagę na wyrafinowaną dyplomację sojuszu. Unikanie personalnych ataków na byłego i potencjalnego przyszłego prezydenta USA ma na celu nieeskalowanie konfliktu retorycznego, a jednocześnie skoncentrowanie światowej opinii publicznej na merytorycznych zarzutach wobec amerykańskiej polityki. To posunięcie ma również zabezpieczyć relacje dwustronne na wypadek powrotu Joe Bidena do Białego Domu, choć obecna administracja również nie kwapi się do radykalnego poluzowania sankcji.
Historyczne i gospodarcze uwarunkowania sojuszu
Sojusz Brazylii, Meksyku i Hiszpanii nie jest przypadkowy. Każdy z tych krajów ma głębokie, choć różnorodne, powiązania z Kubą.
- Brazylia: Za czasów prezydentur Luli da Silvy i Dilmy Rousseff kraj ten prowadził intensywną współpracę gospodarczą i medyczną z Hawaną. Obecny prezydent Luiz Inácio Lula da Silva dąży do odbudowy tej specjalnej relacji, widząc w niej szansę na wzmocnienie pozycji Brazylii w Ameryce Łacińskiej.
- Meksyk: Jako kraj, który nigdy nie zerwał stosunków dyplomatycznych z Kubą, Meksyk tradycyjnie pełni rolę mediatora. Jest także ważnym partnerem handlowym i źródłem turystów dla wyspy.
- Hiszpania: Była metropolia kolonialna utrzymuje silne więzi kulturowe i rodzinne. Hiszpańskie firmy mają znaczące inwestycje na Kubie, a Madryt od dawna jest jednym z najgłośniejszych krytyków embarga w Unii Europejskiej.
Reakcje międzynarodowe i perspektywy
Inicjatywa trójki przywódców spotkała się z ostrożnym poparciem ze strony części państw Unii Europejskiej oraz zdecydowanym aplauzem ze strony Chin i Rosji. Rząd kubański przyjął deklarację z „głęboką wdzięcznością”, podkreślając, że jest to przełomowy gest solidarności. Eksperci ds. stosunków międzynarodowych wskazują jednak, że realna zmiana polityki zależy przede wszystkim od woli Kongresu USA, gdzie temat embarga pozostaje głęboko podzielony.
Tworząc ten front, Brazylia, Meksyk i Hiszpania nie tylko zabierają głos w sprawie Kuby, ale także wysyłają szerszy sygnał o odradzającej się roli średnich mocarstw w kształtowaniu ładu międzynarodowego, szczególnie w obliczu wewnętrznej polaryzacji i niepewności politycznej w Stanach Zjednoczonych. Ich działania mogą zapoczątkować szerszą koalicję państw dążących do rewizji twardej, sankcyjnej polityki Waszyngtonu w regionie.
Foto: images.pexels.com
