WIBOR kontra europejskie praktyki: Analiza rzeczywistych tendencji
Rząd planuje wygaszenie WIBOR i zastąpienie go nowym wskaźnikiem POLSTR, powołując się na globalne trendy w zakresie reformy referencyjnych stóp procentowych. Jednak szczegółowa analiza przepisów i praktyk stosowanych w krajach europejskich przynosi zaskakujące wnioski, które stoją w sprzeczności z oficjalnym stanowiskiem.
Sytuacja w Europie: brak precedensów
Jak wynika z przeprowadzonych badań, poza Szwajcarią żaden kraj Unii Europejskiej nie przeprowadził przymusowego przenoszenia istniejących kredytów detalicznych na całkowicie nowe typy wskaźników. W większości państw członkowskich proces reformy stóp referencyjnych koncentruje się na stopniowym przejściu, z zachowaniem dotychczasowych kont kredytobiorców.
Unijne rozporządzenie BMR nie nakazuje likwidacji dotychczasowych benchmarków, lecz ich udoskonalenie i zwiększenie transparentności
Co mówią eksperci?
Specjaliści z rynku finansowego zwracają uwagę, że unijne rozporządzenie w sprawie benchmarków (BMR) nie zawiera żadnych zapisów zmuszających kraje członkowskie do całkowitej likwidacji istniejących wskaźników. Głównym celem regulacji jest zapewnienie większej przejrzystości i wiarygodności stosowanych benchmarków, co można osiągnąć poprzez ich reformę, a nie całkowitą eliminację.
Konsekwencje dla kredytobiorców
Wprowadzenie nowego wskaźnika POLSTR może przynieść poważne konsekwencje dla milionów polskich kredytobiorców. Wśród potencjalnych zagrożeń eksperci wymieniają:
- Brak możliwości porównania warunków kredytowych przed i po zmianie
- Potencjalne koszty transakcyjne związane z przejściem na nowy system
- Niepewność co do długoterminowej stabilności nowego wskaźnika
- Problemy z wyceną istniejących instrumentów finansowych
Alternatywne rozwiązania
W wielu krajach europejskich, takich jak Niemcy, Francja czy Hiszpania, proces reformy stóp referencyjnych przebiegał ewolucyjnie. Zamiast całkowitej likwidacji dotychczasowych wskaźników, wprowadzano ich ulepszone wersje lub równoległe funkcjonowanie nowych benchmarków, co pozwalało na płynne przejście i minimalizację ryzyka dla uczestników rynku.
Polskie podejście do reformy WIBOR wydaje się więc odbiegać od standardów przyjętych w większości krajów Unii Europejskiej. Decyzja o całkowitej likwidacji istniejącego wskaźnika bez wyraźnego mandatu unijnego budzi wątpliwości co do jej konieczności i może nieść ze sobą nieprzewidziane konsekwencje dla stabilności rynku finansowego oraz ochrony interesów konsumentów.
Foto: www.unsplash.com
