Najnowsze dane Głównego Urzędu Statystycznego, opublikowane 24 kwietnia 2026 roku, nie pozostawiają złudzeń – w ciągu zaledwie dwunastu miesięcy liczba mieszkańców Polski skurczyła się o 155 tysięcy osób. To nie tylko sucha statystyka, ale sygnał ostrzegawczy dla systemu emerytalnego, który już teraz balansuje na krawędzi wydolności.
Eksperci od lat alarmują, że ujemny przyrost naturalny oraz emigracja zarobkowa to zjawiska, które w dłuższej perspektywie doprowadzą do poważnych perturbacji w finansach publicznych. Według analityków demograficznych, w latach 2025–2030 liczba płatników składek może spaść o kolejne 300–400 tysięcy, co bezpośrednio przełoży się na wzrost obciążeń dla pozostających na rynku pracy.
„Każdy ubytek mieszkańca to mniej pieniędzy w systemie ZUS. Jeśli tendencja się utrzyma, składki będą musiały wzrosnąć o co najmniej 15–20 procent w perspektywie pięciu lat, a emerytury obecnych trzydziestolatków mogą być nawet o 30 procent niższe niż prognozowane” – mówi dr hab. Krzysztof Nowakowski, demograf z Uniwersytetu Warszawskiego.
W obliczu tych wyzwań, wielu specjalistów radzi, aby już dziś pomyśleć o alternatywnych formach oszczędzania na starość – takich jak Indywidualne Konta Emerytalne (IKE) czy inwestycje w nieruchomości. Rząd zapowiada wprawdzie reformy systemu, ale na konkretne rozwiązania przyjdzie nam jeszcze poczekać.
Dane GUS są bezlitosne: w 2025 roku zmarło o 45 tysięcy osób więcej niż się urodziło, a saldo migracji zagranicznych wyniosło minus 110 tysięcy. To pokazuje, że problem ma dwa źródła – niską dzietność oraz odpływ młodych, wykształconych Polaków do krajów Europy Zachodniej.
Foto: images.pexels.com
