Wtorkowy, dramatyczny baraż o awans na mistrzostwa świata w Katarze, zakończony porażką Polski ze Szwecją 2:3, może zapisać się w historii polskiej piłki nie tylko jako kolejny zawód. To spotkanie z dużym prawdopodobieństwem było ostatnim w biało-czerwonej koszulce dla Roberta Lewandowskiego. 37-letni kapitan, który w tym meczu po raz setny prowadził drużynę narodową jako skipper, pożegnał się z kibicami w wyjątkowo emocjonalny sposób, co wielu interpretuje jako ciche zakończenie reprezentacyjnej kariery.
Bilans giganta: 165 meczów, 89 goli
Statystyki Lewandowskiego w kadrze są absolutnie oszałamiające i prawdopodobnie pozostaną nieosiągalne dla kolejnych pokoleń polskich piłkarzy. Przez ponad 17 lat od debiutu w 2008 roku rozegrał 165 meczów, zdobywając przy tym 89 bramek. To czyni go nie tylko rekordzistą pod względem liczby występów, ale przede wszystkim najlepszym strzelcem w historii polskiej reprezentacji z ogromną przewagą nad kolejnymi zawodnikami w klasyfikacji.
Jego wkład wykraczał daleko poza suche liczby. Lewandowski był filarem drużyny, jej twarzą i ambasadorem na arenie międzynarodowej. To pod jego przywództwem Polacy po 12 latach przerwy awansowali na mistrzostwa Europy w 2016 roku, a później regularnie grali w najważniejszych turniejach. Jego postawa, profesjonalizm i nieustanna chęć doskonalenia się wyznaczały standardy dla całego zespołu.
Setne kapitaństwo i emocjonalne pożegnanie
Mecz ze Szwecją miał szczególny wymiar osobisty dla Lewandowskiego. Symboliczne starcie, w którym po raz setni założył opaskę kapitana, zakończyło się gorzkim rozczarowaniem. Po ostatnim gwizdku sędziego, mimo bólu po przegranej, Lewandowski podszedł do sektora z polskimi kibicami, by im podziękować. Jego gesty i wyraz twarzy wiele mówiły – wyglądało to na pożegnanie.
Choć sam zawodnik nie złożył jeszcze oficjalnego oświadczenia w tej sprawie, to wiek, ogromny wysiłek związany z grą na najwyższym poziomie w klubie (FC Barcelona) oraz naturalna kolej rzeczy sugerują, że nadszedł czas na zmianę warty. Trener reprezentacji, Czesław Michniewicz, w poszczególnych konferencjach prasowych unikał jednoznacznych deklaracji, podkreślając, że decyzja należy wyłącznie do samego zawodnika i że zawsze będzie dla niego miejsce w kadrze.
Co dalej z reprezentacją bez Lewego?
Ewentualna decyzja Lewandowskiego o zakończeniu gry w kadrze otwiera nowy, niepewny rozdział w historii polskiej piłki. Drużyna narodowa stanie przed ogromnym wyzwaniem, jakim jest znalezienie nowej tożsamości i przywódcy. Na horyzoncie nie widać obecnie następców, którzy byliby w stanie w podobnym stopniu przejąć odpowiedzialność za grę i wyniki.
Potencjalni kandydaci do objęcia roli kluczowego napastnika i nowego lidera to młodzi zawodnicy tacy jak Karol Świderski, Adam Buksa czy Krzysztof Piątek, ale żaden z nich nie dorównuje klasą i doświadczeniem odchodzącej legendy. Przed Polskim Związkiem Piłki Nożnej oraz przyszłym selekcjonerem stanie trudne zadanie przebudowy zespołu i wypracowania nowej taktyki, która nie będzie opierała się na jednej, genialnej jednostce.
Robert Lewandowski to nie tylko piłkarz, to instytucja. Jego odejście będzie największą zmianą pokoleniową w polskiej reprezentacji od dziesięcioleci.
Niezależnie od ostatecznej decyzji, dziedzictwo Roberta Lewandowskiego jest trwałe. Ustanowił on nową poprzeczkę dla polskich piłkarzy, a jego niesamowite liczby – 165 meczów i 89 goli – przez długie lata będą przypominać o erze, w której Polska miała w swoich szeregach jednego z absolutnie najlepszych napastników w historii światowego futbolu. Jego ostatni mecz, jeśli tak się rzeczywiście stało, był smutnym, ale i doniosłym zakończeniem pewnej wspaniałej epoki.
Foto: ipla.pluscdn.pl
