Wiosenne przebudzenie roślin to newralgiczny okres w uprawie rzepaku. Nawet jeśli jesienią presja chorób była niewielka, to wraz ze wzrostem temperatur w glebie aktywizują się formy przetrwalnikowe patogenów. Grzyby te czyhają na osłabione po zimie rośliny, co może drastycznie obniżyć plony. Kluczowe jest zatem opracowanie i wdrożenie strategii ochrony oraz regulacji pokroju już na początku sezonu wegetacyjnego.
Eksperci z Instytutu Ochrony Roślin podkreślają, że wiosenne zabiegi fungicydowe powinny być poprzedzone dokładną oceną stanu plantacji. – Każde pole wymaga indywidualnego podejścia, ponieważ stopień porażenia chorobami, takimi jak sucha zgnilizna kapustnych czy czerń krzyżowych, może być różny – mówi dr hab. Anna Kowalska, fitopatolog. Dodaje, że w tym roku, ze względu na łagodną zimę, spodziewać się można wyższej presji ze strony sprawców chorób.
Regulacja pokroju rzepaku to nie tylko kwestia ochrony przed patogenami, ale także optymalizacji struktury łanu. Zastosowanie regulatorów wzrostu w fazie wydłużania pędu wpływa na skrócenie roślin, zwiększa ich sztywność i odporność na wyleganie. To z kolei przekłada się na lepsze wykorzystanie światła i składników pokarmowych. Badania prowadzone przez Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu pokazują, że plantacje, na których wiosną zastosowano odpowiednią regulację, plonują średnio o 10-15% wyżej.
W kontekście integrowanej ochrony roślin, rolnicy powinni pamiętać o monitorowaniu progów szkodliwości. Wiosną szczególną uwagę należy zwrócić na pojawienie się chowacza czterozębnego i słodyszka rzepakowego. Wczesne wykrycie tych szkodników i zastosowanie selektywnych insektycydów pozwoli uniknąć strat. – Nie ma jednej uniwersalnej recepty na sukces. Liczy się systematyczność, obserwacja i dopasowanie zabiegów do aktualnych warunków pogodowych i fazy rozwoju roślin – podsumowuje dr Kowalska.
Foto: images.pexels.com
