Podczas XI Kongresu Sport Biznes Polska zabrała głos Magdalena Tascher, prezes Polskiego Związku Łyżwiarstwa Figurowego. Jej wystąpienie stanowiło ważny głos w dyskusji o przyszłości tej dyscypliny w naszym kraju. Tascher podkreśliła, że chociaż polskie łyżwiarstwo znajduje się w dobrym momencie do rozmów o rozwoju, to kluczowe jest wyjście poza planowanie wewnątrzzwiązkowe i wdrożenie kompleksowej, systemowej strategii.
Wyzwania dla polskiego łyżwiarstwa
Łyżwiarstwo figurowe to sport wymagający nie tylko ogromnego talentu i poświęcenia zawodników, ale także długofalowego, stabilnego zaplecza. W Polsce, pomimo pojedynczych sukcesów, dyscyplina ta boryka się z szeregiem wyzwań systemowych. Należą do nich między innymi ograniczona dostępność do nowoczesnych lodowisk spełniających wymagania treningowe, wysoki koszt specjalistycznego sprzętu i opieki trenerskiej oraz trudności w łączeniu intensywnego treningu z edukacją.
To nie jest tylko kwestia naszego planowania w związku, który obejmuje kluby, zawodników, trenerów i rodziców. Tu potrzebne jest planowanie systemowe – podkreśliła Magdalena Tascher.
Jej słowa wskazują na potrzebę współpracy wielu podmiotów: samorządów, ministerstwa sportu, sponsorów prywatnych oraz środowisk akademickich. Tylko skoordynowane działania na wszystkich tych polach mogą stworzyć trwałe fundamenty dla rozwoju.
Kluczowe elementy systemowego wsparcia
Co konkretnie powinno zawierać takie systemowe planowanie? Eksperci wskazują na kilka kluczowych obszarów:
- Infrastruktura: Budowa i modernizacja obiektów lodowych, dostępnych nie tylko dla zawodowców, ale także dla dzieci i młodzieży rozpoczynających przygodę z łyżwami.
- Finansowanie: Stworzenie przejrzystych i stabilnych programów grantowych oraz stypendiów dla utalentowanych zawodników, a także wsparcie dla klubów sportowych.
- Kadry: Inwestycja w kształcenie i doskonalenie trenerów, sędziów oraz fizjoterapeutów specjalizujących się w tej dyscyplinie.
- Promocja i edukacja: Systematyczne działania marketingowe mające na celu zwiększenie popularności łyżwiarstwa w społeczeństwie oraz ułatwienia w łączeniu kariery sportowej z nauką.
Przykłady zza granicy i szansa dla Polski
Wiele krajów, które odnoszą sukcesy w łyżwiarstwie figurowym, takich jak Japonia, Stany Zjednoczone czy Rosja, dawno wdrożyło podobne, wieloletnie programy. Opierają się one na ścisłej współpracy między strukturami państwowymi a środowiskiem sportowym. Polska, mając za sobą doświadczenia z organizacji imprez rangi mistrzowskiej i posiadając utalentowanych młodych zawodników, ma solidne podstawy, by pójść tą drogą.
Kongres Sport Biznes Polska, podczas którego padły te ważne słowa, jest właśnie platformą do nawiązywania takich międzysektorowych dialogów. Wypowiedź prezes Tascher nie jest zatem jedynie diagnozą problemu, ale także wyraźnym apelem do decydentów i biznesu o podjęcie wspólnego wysiłku. Sukcesy pojedynczych, wybitnie utalentowanych osób są niezwykle ważne, ale bez systemu, który będzie ich wspierał i tworzył dla nich następców, trudno mówić o trwałym rozwoju dyscypliny na arenie międzynarodowej.
Dalsze losy polskiego łyżwiarstwa figurowego zależą od tego, czy uda się przekształcić słowa o „planowaniu systemowym” w konkretne, wieloletnie działania i inwestycje. Moment na taką zmianę, jak zauważyła szefowa związku, wydaje się być wyjątkowo sprzyjający.
Foto: ipla.pluscdn.pl
