Mentoring jako odpowiedź na kryzys sukcesji w NGO
Polskie organizacje społeczne stoją przed podwójnym wyzwaniem: z jednej strony doświadczeni liderzy 50+ nie zamierzają rezygnować z aktywności, z drugiej – młode pokolenie patrzy na przywództwo w trzecim sektorze z rezerwą. Jak wynika z analiz przytaczanych przez Fundację Masz Moc, dla wielu młodych osób tradycyjny model kierowania organizacją wiąże się ze stresem, biurokracją i ryzykiem utraty zdrowia psychicznego.
Starsze pokolenie budowało sektor w etosie pełnego poświęcenia – często kosztem zdrowia i stabilności finansowej. Nowa generacja aktywistek i aktywistów stawia sprawę jasno: chce zmieniać świat, ale nie zamierza płacić za to własnym dobrostanem.
Na czym polega ciężar pracy w NGO
Działalność społeczna niesie specyficzne obciążenia. Praca na wartościach i stały kontakt z trudnymi tematami – bez superwizji i higieny pracy – prowadzą do zmęczenia współczuciem i poczucia bezsilności. Granica między życiem prywatnym a misją łatwo się zaciera.
Do tego dochodzi chroniczna niepewność finansowa: uzależnienie od grantów, krótkie horyzonty projektowe, opóźnienia w konkursach i zmieniające się przepisy. Liderki i liderzy łączą role wizjonera, zarządcy, księgowego i wykonawcy, co w dłuższej perspektywie rodzi osamotnienie i przeciążenie odpowiedzialnością.
Kiedy mentoring ma sens
Potrzeba wsparcia pojawia się w konkretnych momentach: przy przejmowaniu koordynacji dużego programu, obejmowaniu zespołu czy nawigowaniu w relacjach z samorządem i mediami. Sygnałem bywa też spadek motywacji i brak przestrzeni na własny dobrostan. Mentoring pozwala też korzystać z wiedzy cichej – niepisanych zasad sektora i sieci relacji, których nie znajdziemy w regulaminach grantowych.
Cztery filary dobrej relacji mentorskie
- Partnerstwo zamiast hierarchii – mentorka towarzyszy i dzieli się historiami, także porażkami, zamiast dawać gotowe instrukcje.
- Bezpieczna przestrzeń i prawo do błędu – bez oceny i ryzyka utraty twarzy.
- Poufność – dylematy i emocje zostają między uczestnikami.
- Wzajemność – starsze mentorki wnoszą dojrzałość i znajomość środowiska, młodsze – świeże spojrzenie i kompetencje technologiczne.
Praktyka Fundacji Masz Moc
W programie Fundacji Masz Moc 10 kobiet z wieloletnim doświadczeniem zostało mentorkami dla 20 młodych liderek. Dla większości była to rola zupełnie nowa – wcześniej nie myślały o sobie jako o ekspertkach od rozwoju osobistego. Jak podkreśla jedna z uczestniczek: „Otrzymuję ogrom wsparcia od mojej Mentorki, dostaję przestrzeń, a nie gotowe rozwiązania”. Inna zwraca uwagę na wewnętrzny spokój mentorki, który jej się udziela.
Projekt „Mosty Odporności” realizowany jest w partnerstwie z Pomoc to Moc – społeczną odpowiedzialnością PZU. Jak podkreślają organizatorzy, mentoring oparty na relacjach to jedna z najtrwalszych inwestycji w sektorze – zmniejsza ryzyko wypalenia i osamotnienia w przywództwie, a wzmacnia długofalowy dobrostan ludzi tworzących organizacje społeczne.
Źródło: ngo.pl
Fot. publicystyka.ngo.pl
